در سال های اخیر، کشورهای سراسر جهان تلاش های خود را برای کنترل آلودگی پلاستیک و ترویج سیاست های بازیافت پلاستیک برای کاهش آلودگی محیط زیست و ترویج توسعه پایدار تقویت کرده اند. در زیر به بررسی سیاست های کشورهای بزرگ در مورد بازیافت پلاستیک می پردازیم.
I. چین: از ممنوعیت واردات تا مدیریت داخلی
در سال 2017، چین با ارائه سندی به سازمان تجارت جهانی (WTO)، واردات 24 نوع زباله جامد در چهار دسته از جمله پلاستیک زباله های خانگی را از پایان سال ممنوع کرد تا از آسیب های زیست محیطی ناشی از "زباله های خارجی" جلوگیری شود. این ممنوعیت به فرصتی مهم برای تحول و ارتقای صنعت بازیافت پلاستیک داخلی تبدیل شد و این صنعت را وادار کرد تا از اتکا به واردات به استفاده از پتانسیل بازیافت داخلی تغییر مسیر دهد. به طور همزمان، دولت مقررات صنعت را تقویت کرد، شرکت‌های فرآوری غیرقانونی را تعطیل کرد و توسعه{4}در مقیاس بزرگ و استاندارد صنعت پلاستیک بازیافتی را ارتقا داد. با بهبود مستمر سیستم بازیافت، سیاست‌های کنترل آلودگی پلاستیکی چین به تعمیق ادامه داده است.
در سال 2023، کمیسیون توسعه و اصلاحات ملی و وزارت محیط زیست و محیط زیست به طور مشترک "نظرات تقویت بیشتر کنترل آلودگی پلاستیک" را صادر کردند، که اقدامات جدیدی را برای کاهش منبع، ممنوع یا محدود کردن استفاده از کیسه های پلاستیکی فوق-، ظروف پلاستیکی یکبار مصرف، و سایر محصولات جایگزین در مرحله توسعه با کیفیت ارائه کردند. چین در ارتباط با اجرای "برنامه اقدام پنج ساله چهاردهم{4} برای کنترل آلودگی پلاستیک"، بر ایجاد یک سیستم مدیریت جامع که کل زنجیره تولید، توزیع، مصرف و بازیافت را پوشش می‌دهد، تمرکز دارد. علاوه بر این، «طرح اجرایی برای تسریع بهره‌برداری همه‌جانبه از منابع صنعتی» که اخیراً توسط هشت اداره از جمله وزارت صنعت و فناوری اطلاعات منتشر شده است، بر تعمیق بازیافت پلاستیک‌های ضایعاتی و ترویج استفاده از-ارزش افزوده{{7}بالا-صنایع بازیافتی، پلاستیک‌های خودروسازی، ساخت و سازهای الکترونیکی، خودروسازی و صنایع خودروسازی با ارزش افزوده تأکید دارد. تا سال 2025، میزان زباله های پلاستیکی که به محل های دفن زباله در شهرهای کلیدی می رود به میزان قابل توجهی کاهش می یابد، که نشان دهنده یک تحول جامع در سیستم حاکمیت پلاستیک چین به سمت یک مدل "دایره ای زیست محیطی" است.
II. اتحادیه اروپا: استراتژی جامع و نرخ بازیافت بالا
اتحادیه اروپا استراتژی پلاستیک خود را در سال 2018 منتشر کرد و هدف آن این بود که تا سال 2030 تمام بسته‌بندی‌های پلاستیکی قابل بازیافت شوند و اهداف بازیافتی مشخصی را تعیین کند: 25٪ مواد بازیافتی در بطری‌های PET تا سال 2025، افزایش به 30٪ تا سال 2030. از سال 2021، اتحادیه اروپا برای شرکت‌های پلاستیکی 80 سانتی‌متر مالیات بر چرخه پلاستیکی 0 یورویی دریافت کرده است. از مواد بازیافتی بیشتری استفاده کنید در سال 2022، اتحادیه اروپا 40.7 درصد از زباله های بسته بندی پلاستیکی خود را بازیافت کرد که نسبت به 25.2 درصد در سال 2005 افزایش قابل توجهی داشت.
اتحادیه اروپا به طور رسمی مقررات بسته بندی و زباله های بسته بندی (PPWR) را در ژانویه 2025 منتشر خواهد کرد و جایگزین دستورالعمل قبلی 94/62/EC خواهد شد و به مقررات اصلی برای مدیریت بسته بندی پلاستیکی اتحادیه اروپا تبدیل می شود. این مقررات الزامات سختگیرانه ای را برای محتوای مواد بازیافتی تعیین می کند. برای مثال، از سال 2030، بسته‌بندی‌های پلاستیکی باید حاوی درصد معینی از{5}}پلاستیک‌های بازیافت‌شده (PCR) پس از مصرف‌کننده (PCR) باشند، و استانداردهای بازیافت به تدریج افزایش خواهند یافت. علاوه بر این، اتحادیه اروپا محتوای PFAS (به ازای هر- و مواد پلی فلوروآلکیل) را در بسته‌بندی‌های تماس با مواد غذایی محدود می‌کند و استفاده از بسته‌بندی قابل کمپوست را ترویج می‌کند. در بخش خودرو، مقررات پارلمان اروپا که اخیراً اصلاح شده ELV مستلزم آن است که حداقل 20 درصد از اجزای پلاستیکی در خودروهای جدید از پلاستیک های بازیافتی تهیه شود، با برنامه هایی برای افزایش تدریجی این میزان به 25 درصد. علاوه بر این، اتحادیه اروپا محدودیت‌هایی را برای پلاستیک‌های یکبار مصرف و میکروپلاستیک‌ها اعمال کرده است. برای مثال، یک مقررات جدید در سال 2024 مستلزم ممنوعیت برخی از پلاستیک‌های یکبار مصرف تا سال 2030 است. سیاست‌های اتحادیه اروپا شامل اهداف کاهش ضایعات بسته‌بندی و کنترل‌های صادرات زباله است که نشان‌دهنده تلاش حاکمیتی جامع است.
III. ایالات متحده:-خط‌مشی‌های سطح ایالت و نرخ پایین بازیافت
سیاست‌های بازیافت پلاستیک در ایالات متحده توسط ایالت‌های منفرد هدایت می‌شوند که فاقد چارچوب ملی یکپارچه هستند و در نتیجه سیاست‌های پراکنده ایجاد می‌شود. کالیفرنیا در نظر دارد تا سال 2030 به نرخ بازیافت 75% برای بسته‌بندی‌های یکبار مصرف دست یابد که 30% آن را مواد بازیافتی تشکیل می‌دهند. مین، اورگان و واشنگتن قوانین مسئولیت توسعه یافته تولید کننده (EPR) را اجرا کرده اند که تولیدکنندگان را ملزم می کند که مسئول مدیریت چرخه عمر محصول باشند. علاوه بر این، هشت ایالت کیسه های پلاستیکی یکبار مصرف را ممنوع کرده اند. برای مثال، قانون S2515/A4676 نیوجرسی، بسته‌بندی را ملزم می‌کند که حاوی 10-15% مواد بازیافتی در عرض دو سال باشد که به تدریج به 50% افزایش می‌یابد. با این حال، نرخ ملی بازیافت پلاستیک پایین است و بسیار کمتر از بهترین شیوه های بین المللی است. اجرای سیاست بحث برانگیز است. برخی از دولت‌های ایالتی بر ممنوعیت پلاستیک‌های یکبار مصرف فشار می‌آورند، در حالی که اقدامات فدرال مانند «قانون رهایی از آلودگی پلاستیک» در سال 2021، در حالی که پیشنهاد مرحله حذف پلاستیک‌های یکبار مصرف را پیشنهاد می‌کند، پیشرفت محدودی داشته است.
IV. بریتانیا: مشوق های مالیاتی و محرک بازیافت
بریتانیا از آوریل 2022 یک مالیات 200 پوندی به ازای هر تن پلاستیک را بر بسته‌بندی‌هایی که حاوی کمتر از 30 درصد مواد بازیافتی هستند، اعمال کرد، با هدف تشویق کسب‌وکارها برای استفاده بیشتر از مواد بازیافتی. انتظار می رود این سیاست در سال اول 235 میلیون پوند درآمد ایجاد کند و تا سال 2026 به طور بالقوه به 905 میلیون پوند برسد که نشان دهنده تلاش های بریتانیا برای افزایش نسبت مواد بازیافتی در بسته بندی است. اقدامات مالیاتی، از طریق اهرم اقتصادی، کسب و کارها را تشویق به بهینه سازی طراحی و کاهش زباله های پلاستیکی می کند. برای ترویج کاربرد فناوری‌های بازیافت شیمیایی، بریتانیا قصد دارد از سال 2027 رویکرد تعادل جرم (MBA) را برای محاسبه محتوای پلاستیک بازیافتی اتخاذ کند، که به کسب‌وکارها اجازه می‌دهد تا نسبت اجزای بازیافتی در مواد ترکیبی را در نظر بگیرند. هدف این سیاست افزایش نرخ بازیافت پلاستیک در عین کاهش هزینه های انطباق برای مشاغل است.
V. ژاپن: چارچوب قانونی برای کاهش استفاده از{1}
Plastics Japan قانونی را در آوریل 2022 به اجرا درآورد که بر اساس آن باید استفاده از 12 نوع پلاستیک یکبار مصرف کاهش یابد. در حالی که هیچ هدف کاهش یکنواختی وجود ندارد، جریمه هایی را برای عدم رعایت-اجازه می دهد. وزارت اقتصاد، تجارت و صنعت ژاپن «استاندارد گواهی تعالی طراحی بازیافت پلاستیک» را در آوریل 2025 منتشر کرد که برای اجرای رسمی در جولای برنامه ریزی شده بود. این استاندارد محصولاتی مانند بطری‌های PET، لوازم التحریر و ظروف لوازم آرایشی را هدف قرار می‌دهد که نیازمند کاهش استفاده از پلاستیک، افزایش نسبت پلاستیک‌های بازیافتی یا زیستی{8}}و رعایت الزامات بازیافت هستند. هدف این اقدام تشویق شرکت‌ها برای بهینه‌سازی طراحی بسته‌بندی و بهبود نرخ بازیافت منابع پلاستیکی است.
VI. کره جنوبی: مدیریت دقیق و اهداف محدودیت پلاستیک
کره جنوبی از نرخ بازیافت بالایی در سطح جهانی برخوردار است و سیاست‌های سختگیرانه دسته‌بندی زباله، هزینه‌های زباله بر اساس حجم-و طرح‌های مسئولیت توسعه‌یافته تولیدکننده (EPR) را اجرا می‌کند و تولیدکنندگان را ملزم می‌کند که مسئول بازیافت زباله‌های محصولات خود باشند. موارد یکبار مصرف-مانند کیسه های پلاستیکی و لیوان های نوشیدنی محدود شده است. کره جنوبی همچنین دارای امکانات بازیافت پیشرفته است که از{4}فناوری پیشرفته برای پردازش کارآمد زباله های پلاستیکی استفاده می کند. به عنوان مثال، استان خودمختار ویژه ججو نرخ بازیافت خود را از طریق قوانین و افزایش آگاهی عمومی به میزان قابل توجهی بهبود بخشیده است. سیاست کره جنوبی بر اقتصاد دایره ای تاکید دارد و "قانون اساسی بازیافت منابع" که در سال 2018 تصویب شد، استفاده مجدد از منابع را بیشتر ترویج می کند و زباله های دفن زباله را کاهش می دهد. وزارت محیط زیست کره جنوبی کاهش 20 درصدی زباله های پلاستیکی و افزایش نرخ بازیافت تا 70 درصد را تا سال 2025 پیشنهاد کرده است. از سال 2030، کره جنوبی کیسه های پلاستیکی یک بار مصرف را به طور کامل ممنوع می کند و قصد دارد به طور کامل پلاستیک های سنتی مبتنی بر نفت را جایگزین کند. توسعه پلاستیک های زیست تخریب پذیر و نیازمند برچسب گذاری محصولات مرتبط به عنوان قابل بازیافت برای ارتقاء آگاهی مصرف کنندگان از محیط زیست است.
VII. استرالیا: سیاست های تکه تکه و نرخ بازیافت پایین
استرالیا چندین طرح دولتی با تمرکز بر بازیافت و اقتصاد دایره ای دارد، از جمله سیاست ملی زباله 2018 و برنامه اقدام 2019، با هدف دستیابی به 100٪ بازیافت یا استفاده مجدد از زباله های پلاستیکی تا سال 2040. با این حال، اختلافات سیاستی در سراسر ایالت ها منجر به سردرگمی مصرف کنندگان شده است، با نرخ بازیافت تنها کمتر از 14٪ بهترین شیوه های بین المللی. استرالیا همچنین صادرات پلاستیک‌های زباله را کنترل می‌کند، از جمله ممنوعیت صادرات پلاستیک‌های مخلوط طبقه‌بندی نشده از 1 ژوئیه 2021، و ممنوعیت صادرات پلاستیک‌های مونوپلیمری تصفیه‌نشده از 1 ژوئیه 2022. منتقدان خاطرنشان می‌کنند که سیاست‌های موجود بیشتر بر بازیافت تمرکز دارند تا کاهش تولید و مصرف پلاستیک، و برای بهبود اقدامات مؤثرتر به اقدامات یکپارچه‌تر نیاز است. پروژه‌های نوآورانه‌ای مانند آزمایش‌های بازیافت پلاستیک نرم و بودجه تحقیقاتی در حال انجام است، اما پیشرفت کلی کند است.
هشتم. فرصت های قابل توجهی برای فناوری های بازیافت پلاستیک
بر اساس بررسی جامع سیاست‌های جهانی بازیافت پلاستیک، یک تریلیون دلار-بازار بازیافت پلاستیک در حال ظهور است که توسط مقررات سختگیرانه و اهداف بلندپروازانه پایداری در سراسر جهان هدایت می‌شود. چین از ممنوعیت واردات زباله به ساخت یک سیستم مدیریت داخلی کامل-زنجیره‌ای با هدف کاهش قابل توجه دفن زباله تا سال 2025 تغییر مسیر داده است. اتحادیه اروپا با نرخ بازیافت بالا، الزامات سختگیرانه محتوای بازیافتی، و یک چارچوب نظارتی گسترده که بسته‌بندی، خودرو، و پلاستیک‌های یکبار مصرف را پوشش می‌دهد، پیشتاز است. ایالات متحده، اگرچه فاقد یکنواختی فدرال است، با وجود نرخ بازیافت ملی پایین‌تر، شاهد ابتکارات-ایالتی مانند قوانین EPR و الزامات مواد بازیافتی است. بریتانیا از مالیات‌های پلاستیکی و روش‌های حسابداری نوآورانه مانند رویکرد تعادل انبوه برای افزایش استفاده از مواد بازیافتی استفاده می‌کند. ژاپن و کره جنوبی کاهش قانونی-پلاستیک‌های یکبار مصرف را اعمال می‌کنند و طراحی{10}}برای-استانداردهای بازیافت را ترویج می‌کنند، در حالی که کره جنوبی اهداف بالایی را برای بازیافت و کاهش تعیین کرده است. استرالیا، در حالی که برنامه های اقتصاد دایره ای را پیش می برد، به دلیل سیاست های پراکنده و نرخ پایین بازیافت با چالش هایی مواجه است. در مجموع، این تلاش ها منعکس کننده یک گذار جهانی به سمت اقتصادهای دایره ای پلاستیکی است که فرصت های قابل توجهی برای فناوری های بازیافت، بازارهای مواد بازیافتی و جایگزین های پایدار ایجاد می کند.
