پلاستیکهای مجازی به پلاستیکهای{0} جدیدی اطلاق میشود که از مواد اولیه اولیه مانند نفت و گاز طبیعی از طریق یک سری فرآیندهای سنتز شیمیایی تولید میشوند. آنها از همان ابتدا مواد خالص و بدون استفاده هستند. از سوی دیگر، پلاستیک های بازیافتی، پلاستیک هایی هستند که از بازیافت و پردازش محصولات پلاستیکی زباله به دست می آیند. از آنجایی که آنها مورد استفاده و بازیافت قرار گرفته اند، از جهاتی با پلاستیک های بکر متفاوت هستند. تمایز بین پلاستیک های بکر و بازیافتی را می توان از جنبه های زیر مورد بررسی قرار داد.
I. از نظر ظاهر
1. رنگ:
پلاستیک های بکر معمولاً رنگ روشن تر و یکنواخت تری دارند. با در نظر گرفتن فیلم های پلاستیکی معمولی به عنوان مثال، فیلم پلی اتیلن بکر به رنگ روشن، شفاف و خالص به نظر می رسد. دلیل این امر این است که مواد اولیه خالص بوده و در حین تولید تحت کنترل کیفیت دقیق قرار می گیرند و در نتیجه رنگ خالص در محصول نهایی ایجاد می شود. پلاستیک های بازیافتی، به دلیل منشا پیچیده ای که دارند، ممکن است مخلوطی از رنگ ها و مواد مختلف پلاستیک های زباله باشند. پس از پردازش مجدد، رنگ آنها اغلب تیره تر، ناهموار و حتی ممکن است حاوی ناخالصی یا لکه باشد. به عنوان مثال، سطلهای پلاستیکی بازیافتی ممکن است رنگ تیرهتری نسبت به سطلهای پلاستیکی بکر داشته باشند و بدنه سطل ممکن است سایههای رنگی متفاوتی داشته باشد.
2. شفافیت:
پلاستیک های بکر شفافیت نسبتاً بالایی دارند، به ویژه برخی از ظروف پلاستیکی که برای بسته بندی مواد غذایی استفاده می شوند، مانند بطری های پلاستیکی بکر PET. محتویات داخل به وضوح قابل مشاهده است، با شفافیتی که به شفافیت شیشه نزدیک می شود. این به دلیل فرآیند تولید پایدار و ساختار مولکولی نسبتا منظم آنها است. پلاستیکهای بازیافتی، در طول فرآیند بازیافت، مولکولهای آنها آسیب میبینند و آرایش آنها به هم میخورد، که در نتیجه شفافیت عمومی ضعیفی دارد. حتی با همان بطری پلاستیکی PET، اگر بازیافت شود، وقتی از بیرون به آن نگاه کنید، محتویات آن تار به نظر می رسد.
3. صافی سطح:
پلاستیک های ویرجین سطحی صاف و صاف و حسی ظریف دارند. به عنوان مثال، ظروف پلاستیکی پلی پروپیلن بکر از نظر بافت یکنواخت، بدون هیچ گونه زبری احساس می شود. این به این دلیل است که فرآیند قالب گیری از تجهیزات پیشرفته و یک محیط تولید خوب استفاده می کند. پلاستیک های بازیافتی، به دلیل سایش و آلودگی احتمالی قبل از بازیافت، و مشکل در حذف کامل ناخالصی ها در طول پردازش، معمولاً سطح زبرتری دارند و حتی ممکن است ذرات یا خراش های کوچکی داشته باشند. به عنوان مثال، اسباب بازی های پلاستیکی بازیافتی ممکن است سطح ناهمواری داشته باشند.
4. بو:
پلاستیک های بکر معمولا فقط بوی خفیف و مشخص پلاستیکی دارند یا تقریباً هیچ بویی ندارند. پلاستیک پلی اتیلن ویرجین، که برای ساخت فیلم چسب استفاده می شود، پس از باز کردن بسته بندی، عملاً بوی قابل توجهی ندارد. زیرا افزودنی ها و سایر اجزای مورد استفاده در تولید پلاستیک های بکر طبق مقررات مورد استفاده قرار می گیرند و تحت آزمایش های کیفی دقیق قرار می گیرند. از سوی دیگر، پلاستیکهای بازیافتی از طیف گستردهای از زبالههای پلاستیکی ناشی میشوند و ممکن است با مواد مختلفی در تماس باشند. در طول پردازش مجدد، واکنش های شیمیایی ممکن است رخ دهد که اغلب منجر به بوی تند و پیچیده می شود. به عنوان مثال، برخی از لولههای پلاستیکی بازیافتی ممکن است بوی نامطبوعی شبیه به مواد شیمیایی یا زباله داشته باشند.
II. از نظر عملکرد
1. قدرت:
پلاستیک های بکر دارای خواص فیزیکی نسبتاً پایدار و استحکام بالایی هستند. با در نظر گرفتن لولههای آب خالص PPR، آنها میتوانند فشار بیشتری را بدون شکستن آسان تحمل کنند و میتوانند تامین آب طولانیمدت در استفاده معمولی را تضمین کنند. این به این دلیل است که زنجیره های مولکولی پلاستیک های بکر دست نخورده هستند و نیروهای بین مولکولی قوی هستند. با این حال، پلاستیکهای بازیافتی، زنجیرههای مولکولی آنها آسیب دیده و ساختار مولکولی آنها در طول فرآیند بازیافت تغییر میکند که منجر به کاهش قابل توجهی در استحکام میشود. لولههای PPR بازیافتی با مشخصات مشابه ممکن است تحت فشار نسبتاً کم ترک بخورند یا حتی بشکنند.
2. انعطاف پذیری:
پلاستیک های ویرجین انعطاف پذیری بهتری دارند. به عنوان مثال، کیسه های پلاستیکی پلی اتیلن بکر را می توان به راحتی تا کرد و کشید بدون اینکه به راحتی بشکند. این به دلیل ساختار مولکولی و خواص خوب آنها است. از طرف دیگر پلاستیک های بازیافتی انعطاف پذیری ضعیفی دارند. پس از چند مرحله پردازش، خاصیت ارتجاعی پلاستیک کاهش می یابد و آن را سفت می کند. به عنوان مثال، کیسه های زباله پلی اتیلن بازیافتی، اگر در حین استفاده به شدت کشیده شوند، به راحتی پاره می شوند.
3. مقاومت در برابر حرارت:
پلاستیک های ویرجین مقاومت نسبتا خوبی در برابر حرارت دارند و عملکرد پایدار را در محدوده دمایی مشخصی حفظ می کنند. به عنوان مثال، لیوان های آب پلاستیکی PC بکر معمولاً وقتی با آب داغ پر می شوند، تغییر شکل نمی دهند یا مواد مضر را آزاد نمی کنند. پلاستیک های بازیافتی به دلیل ترکیب پیچیده و قرار گرفتن در معرض دمای بالا در حین بازیافت، مقاومت حرارتی را به میزان قابل توجهی کاهش داده اند. یک لیوان آب کامپیوتر بازیافتی ساخته شده از همان ماده ممکن است وقتی با آب کمی گرم پر شود نرم شده و تغییر شکل می دهد.
با مقایسه همه جانبه ظاهر، بو و عملکرد، می توان به طور دقیق بین پلاستیک های بکر و بازیافتی تا حد مشخصی تمایز قائل شد.
