یک مطالعه جدید در علوم جامع محیط زیست نشان می دهد که میکروپلاستیک در محیط های آب شیرین به مدت چندین دهه به طور پیوسته در حال افزایش است ، و از دهه 1950 ، میکروپلاستیک به طور مستقیم با افزایش تولید پلاستیک جهانی همراه است. این مطالعه ، به رهبری یک تیم تحقیقاتی بین رشته ای در دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا ، بینشی در مورد نحوه حرکت و گسترش میکروپلاستیک ها در محیط های آب شیرین ارائه می دهد و به توسعه راه حل های طولانی مدت برای کاهش آلودگی کمک می کند.
در این مطالعه ، این تیم هسته های رسوب آب شیرین را از چهار حوضه رودخانه در پنسیلوانیا بررسی کردند: رودخانه Kiskiminetas ، Creek Blacklick ، دریاچه Reston و Darby Creek. نویسنده مقاله ، ناتانیل وارنر ، استادیار مهندسی عمران و محیط زیست ، گفت: "مطالعات کمی در مورد چگونگی تغییر میکروپلاستیک ها با گذشت زمان وجود دارد. ما یکی از اولین تیم هایی بودیم که سطح میکروپلاستیک را در رسوبات آب شیرین قبل از دهه 1950 تا به امروز ردیابی می کنیم. تحقیقات نشان داده است که غلظت های میکروپلاستیک با افزایش تولید پلاستیک افزایش می یابد
شایان ذکر است که برخلاف انتظارات تیم تحقیق ، این مطالعه هیچ ارتباطی بین تراکم جمعیت یا کاربری اراضی و سطح بالای میکروپلاستیک نشان نداد.
بطری های پلاستیکی یکبار مصرف و جعبه های بسته بندی فست فود در رودخانه Chao Phraya در بانکوک ، تایلند
بر اساس سایر یافته های موجود در ادبیات ، ما معتقدیم که عامل مهم در نهایت ، محرک تغییر در میکروپلاستیک در مکان های مختلف نیست ، به ویژه درصد میکروپلاستیک های مرتبط با مناطق توسعه یافته و تراکم جمعیت ، "گفت: لیزا امیلی ، استادیار جغرافیای طبیعی و مطالعات زیست محیطی در پنسیلوانیا ، دانشگاه ایالتی ایالتی آلتونیا و همزمان با مقاله.
محققان همچنین از اینكه متوجه شدند اگرچه تجمع ریزگردها در هر دهه تا سال 2010 در حال افزایش بوده است ، از سال 2010 تا 2020 كاهش یافته است. اما محققان همچنین می گویند كه این تنها یك یافته اولیه است و تحقیقات بیشتر لازم است ، اما این كاهش ممکن است مربوط به افزایش تلاش های بازیافت باشد.
براساس آژانس حفاظت از محیط زیست ایالات متحده ، تلاشهای بازیافت پلاستیک به طور قابل توجهی بین 198 {2}}}} و 2010 افزایش یافته است. اگرچه تولید پلاستیک نیز افزایش یافته است ، اما نسبت پلاستیک بازیافت شده از کمتر از 0.3 ٪ در سال 1980 در سال 2010 افزایش یافته است.
با توجه به میزان پلاستیک که هر سال وارد اقیانوس می شود ، تخمین زده می شود که هر سال 7000 تا 25000 تن پلاستیک وارد اقیانوس می شوند. با این حال ، اعتقاد بر این است که فقط حدود 25000 تن پلاستیک روی سطح دریا شناور هستند. این نشان می دهد که رودخانه ها ، به ویژه باتلاق های جزر و مد ، ممکن است پلاستیک های حمل شده توسط رودخانه ها را قبل از رسیدن به اقیانوس ضبط کنند ، که ممکن است توضیح دهد که چرا پلاستیک بسیار کمتری روی سطح اقیانوس در مقایسه با پلاستیک که توسط رودخانه ها جریان دارد ، وجود دارد. "
این یافته ها نشان می دهد که هرچه افراد از پلاستیک بیشتری استفاده می کنند ، سطح ریزگردها در آب و رسوب همچنان افزایش می یابد. "
این مطالعه شامل طیف گسترده ای از دانش حرفه ای از تیم های بین رشته ای ، جمع آوری متخصصان و مهارت های مکمل آنها در زمینه هایی مانند شیمی ، مهندسی ، هیدرولوژی ، اقیانوس شناسی و علوم خاک است. محققان اظهار داشتند که آنها با تمرکز ویژه ای بر مناطق ساحلی ، اکتشاف خود را در مورد حمل و نقل میکروپلاستیک در محیط های آب شیرین ادامه داده و گسترش خواهند داد.
این رودخانه مقدار زیادی از مواد حمل شده توسط رودخانه را پردازش می کند ، مانند کربن ، رسوب و مواد مغذی ، که تأثیر قابل توجهی بر روی موادی که در نهایت وارد اقیانوس می شوند ، دارند. " من فکر می کنم تأثیر مصب ها بر پلاستیک ممکن است مشابه باشد ، اما آنچه ما نیاز داریم فقط یک مطالعه مدل و یک هسته واحد نیست. ما باید منابع و سینک های احتمالی پلاستیک را در سیستم های خاص مانند رودخانه ها ، جو ، رسوبات رودخانه ای و باتلاق در نظر بگیریم تا بتوانیم ارزیابی جامع تری از پلاستیک های رودخانه اسیر شده توسط مصب ها انجام دهیم.
